Om over van alles en nog wat mijn zegje te kunnen doen: vriendschap, studie, koken, planten, reizen, lezen, wandelen, TV, fotograferen, relaties, geschiedenis, Netflix, aardrijkskunde, gezondheid en alles wat er nog op mijn pad komt, maar verwacht zeker geen academische taal.
Ik hoop dat volgers mijn blog kunnen appreciëren en verder hoop ik dat ik nog veel jaren mag bloggen. Alvast bedankt aan iedereen die met mijn verhaal wil meegaan.
Ik ben slecht in wiskunde, altijd al geweest. Tafels van buiten leren, optellen, aftrekken en vermenigvuldigen, dat lukte nog net. Maar vraagstukken oplossen, dat was een bittere pil. En ik was niet alleen, we waren met velen, vrolijk wiskundeknobbel‑loos. Lag het aan de leerkracht? Dat ga ik niet beweren, die mensen krijgen al genoeg bagger over...
Wij Vlamingen hebben een boontje voor 'mannekes'. We zeggen het tegen elkaar, tegen onze kinderen en soms zelfs tegen onszelf: "Allez mannekes, doe eens voort." Maar 'Het Manneke' van Jef Cassiers, dat kwam uit een tijd (1960) waarin we nog op het dak stonden te zwaaien met een TV‑antenne tot het beeld ophield met sneeuwen.
Het zou heel gemakkelijk zijn om te vertellen dat ik een potje had waarvan ik niet wist waarvoor het werd gebruikt. Maar eerlijk duurt het langst. Ik wist al van jongs af aan perfect waarvoor zo'n wit geëmailleerd potje met ophangoog, tuitje en rubberen slangetje diende. Het hoorde bij de hygiëne van vroeger, toen irrigatiepotten heel gewone...