Ik zit in de trein, bestemming Noxhaven en volgens mij rijden we veel te snel. Bij de volgende halte zie ik op het perron reizigers staan, maar onze trein vertraagt niet, integendeel. Hij raast voorbij alsof het station niet bestaat. En dan kraakt de intercom. De stem van de machinist klinkt strak, bijna mechanisch.

Er was eens een tijd dat we nog avontuurlijk konden verdwalen, gewoon omdat de GPS nog niet als idee geboren was. In die tijd loodste onze Hobby camper ons heel Europa door. Ik zat dan op de passagiersstoel met een verrekijker om op tijd te kunnen voorsorteren én met een kaart van één bij één meter die bij het openvouwen...

MAG IK JE KUSSEN? MAG IK JE KUSSEN?

Hallo, mag ik even jullie aandacht? We staan er zelden bij stil hoe gevaarlijk wij hier eigenlijk zitten, op dat kleine bolleke dat wij aarde noemen. Ons bolleke hangt tussen andere bollekes rondjes te draaien, elk op zijn eigen ritme, alsof ze allemaal aan een draadje bungelen in een immens universum. Het lijkt soms alsof we marionetten zijn in...

Wow, ik ben pas afgestudeerd als reporter en ik heb al een job van formaat om 'U' tegen te zeggen. Mijn eerste curriculum vitae naar de Gazet van Antwerpen is bingo. Ik mag na het weekeinde al beginnen. Ik kan het bijna niet geloven. Het valt hier reuze mee, fijne collega's, een eigen werkplek, PC en telefoon. Dat is allemaal...

Oppassen: onze trein gaat veel en heel vaak stoppen, op elk uur, dag en nacht. In de gang hangt een lijst waar er gestopt wordt en hoelang. Dat kan van 1 minuut tot 5 uur zijn. Het vreemde is dat alle tijd Moskou-tijd blijft en we ook door verschillende tijdzones reizen. We weten dus nooit hoe laat het écht is....

Hier staan we dan, gepakt en gezakt, een troep bagage, blije mensen en kruiers die door elkaar wriemelen. De Trans-Mongolian Express staat te wachten. De provodnitsa (onze hulp en toeverlaat) in legeruniform en op belachelijke naaldhakken steekt haar hand uit en zegt: "Tikjet". Dat is meteen het einde van haar Engels.

Ik ben gisteren na de proclamatie met drie vriendinnen tot bij Greta gegaan. Haar moeder had voor de gelegenheid, einde schooljaar, een stapel pannenkoeken gebakken. Het was plezant en nadien hebben we in de zetel een reeks van Netflix opgezet. Dat was zo gaaf dat we tot in de vroege uurtjes gekeken hebben en met z'n allen in de...

Jaarmarkten in de Rupelstreek, elk dorp zijn eigen driedaagse. Dorpsfeesten om "U" tegen te zeggen, niet omdat ze zo select waren, maar omdat iedereen erbij hoorde: rijk of arm, jong van hart en rijk aan dromen, op klompen of zondagse schoenen, dokwerker of winkelier, met wortels in de klei of net gearriveerd. De jaarmarkt was van Jan en Alleman.

Lange reisverhalen schrijven, bezienswaardigheden opsommen, openingsuren en kosten vermelden, het is niet mijn ding. Die info kan iedereen altijd en overal vinden in brochures, reisgidsen en documentaires. Ik vraag me af wat ik dan wél graag schrijf zonder écht te documenteren. Ik hoef niet diep te graven in mijn hersenencyclopedie. Want zie: die...