Om over van alles en nog wat mijn zegje te kunnen doen: vriendschap, studie, koken, planten, reizen, lezen, wandelen, TV, fotograferen, relaties, geschiedenis, Netflix, aardrijkskunde, gezondheid en alles wat er nog op mijn pad komt, maar verwacht zeker geen academische taal.
Ik hoop dat volgers mijn blog kunnen appreciëren en verder hoop ik dat ik nog veel jaren mag bloggen. Alvast bedankt aan iedereen die met mijn verhaal wil meegaan.
Het zou heel gemakkelijk zijn om te vertellen dat ik een potje had waarvan ik niet wist waarvoor het werd gebruikt. Maar eerlijk duurt het langst. Ik wist al van jongs af aan perfect waarvoor zo'n wit geëmailleerd potje met ophangoog, tuitje en rubberen slangetje diende. Het hoorde bij de hygiëne van vroeger, toen irrigatiepotten heel gewone...
Ik zit in de trein, bestemming Noxhaven en volgens mij rijden we veel te snel. Bij de volgende halte zie ik op het perron reizigers staan, maar onze trein vertraagt niet, integendeel. Hij raast voorbij alsof het station niet bestaat. En dan kraakt de intercom. De stem van de machinist klinkt strak, bijna mechanisch.
Er was eens een tijd dat we nog avontuurlijk konden verdwalen, gewoon omdat de GPS nog niet als idee geboren was. In die tijd loodste onze Hobby camper ons heel Europa door. Ik zat dan op de passagiersstoel met een verrekijker om op tijd te kunnen voorsorteren én met een kaart van één bij één meter die bij het openvouwen...