Om over van alles en nog wat mijn zegje te kunnen doen: vriendschap, studie, koken, planten, reizen, lezen, wandelen, TV, fotograferen, relaties, geschiedenis, Netflix, aardrijkskunde, gezondheid en alles wat er nog op mijn pad komt, maar verwacht zeker geen academische taal.
Ik hoop dat volgers mijn blog kunnen appreciëren en verder hoop ik dat ik nog veel jaren mag bloggen. Alvast bedankt aan iedereen die met mijn verhaal wil meegaan.
Mijn vader hield van vissen, niet zittend op een taboeretje aan een visvijver, met een hengel in de hand, wachtend op wat niet komen ging. Neen, hij zat rustig thuis te genieten van tropische visjes die als een levend schilderij onze woonkamer sierden. Het aquarium was een spiegelbeeld van het leven van alle wezens op aarde, ook van de...
Joepie, ik mocht één van de vorige weken zo maar eventjes tachtig kaarsjes uitblazen. Tachtig worden, dat was mijn grote droom en "De Droomfabriek" kon daar jammer genoeg niet mee helpen.
Ik was elf jaar en had thuis nog geen knijt te vertellen. Mijn moeder schreef me in, zonder mijn medeweten, bij het Rode Kruis als "kleine Samaritaan". Het Rode Kruis stond bij mij gelijk aan liters bloed, ontbrekende ledematen, gebroken botten en aan al wat er zoal met een lichaam kan misgaan. Het was dan ook met hangende pootjes dat...