Om over van alles en nog wat mijn zegje te kunnen doen: vriendschap, studie, koken, planten, reizen, lezen, wandelen, TV, fotograferen, relaties, geschiedenis, Netflix, aardrijkskunde, gezondheid en alles wat er nog op mijn pad komt, maar verwacht zeker geen academische taal.
Ik hoop dat volgers mijn blog kunnen appreciëren en verder hoop ik dat ik nog veel jaren mag bloggen. Alvast bedankt aan iedereen die met mijn verhaal wil meegaan.
Hoog in mijn moeders kast stond er een blikken koekendoos. Ik had die als kleine kleuter wel gezien en als ik met mijn vingertje naar die doos om een koekje bedelde, zei mijn moeder: "Dat zijn geen koekjes schatje". Maar wat er dan wel in die doos zat, neen, dat zei ze niet. Mijn fantasie was toen nog niet volwassen...
Vragen we aan kleuters wat ze later willen worden dan krijgen we antwoorden als: brandweerman, dokter, mama/papa, prinses, astronaut enz. De overgrote meerderheid van die wensen wordt niet ingevuld. Ik wilde een grote tafel met aanzitbanken voor mijn tien kinderen en ik wilde ook ballerina worden. Nadenken over die combinatie was toen precies niet...
Welk stokje? Een stokstaartje, een kaneelstokje, een zwavelstokje, een gehaakt stokje? Neen, ik wil het hier hebben over hét toverstokje dat geklemd zit tussen de lippen van stervelingen die daar én veel geld én een wankele gezondheid voor over hebben. Ik wil hier niemand met de vinger wijzen, want de rokerswereld is de laatste decennia al zo...