Om over van alles en nog wat mijn zegje te kunnen doen: vriendschap, studie, koken, planten, reizen, lezen, wandelen, TV, fotograferen, relaties, geschiedenis, Netflix, aardrijkskunde, gezondheid en alles wat er nog op mijn pad komt, maar verwacht zeker geen academische taal.
Ik hoop dat volgers mijn blog kunnen appreciëren en verder hoop ik dat ik nog veel jaren mag bloggen. Alvast bedankt aan iedereen die met mijn verhaal wil meegaan.
Het Australische continent is getooid met een zilvergrijze, achtvormige ring, de highway number one die door alle staten loopt en alle stadia van opbouw en verval in zich draagt. Hier is letterlijk nog een lange weg aan te leggen, de werkloosheid kan er maar goed bij varen.
Water, veel water komt er niet vanzelf, daar zien we grimmige stapelwolken en dodelijke windstoten aan voorafgaan. Een ontredderde hemel arbitreert tevergeefs, schermend met haar kleurrijkste palet en als pimpelpaars noch cochenillerood helpt om de verhitte gemoederen te bedaren trekt ze resoluut een surrealistische streep en laat de hel...
"You got through with that car?", met die woorden worden we verbaasd en ongelovig bestormd door Australische toeristen die al drie dagen in Kings Canyon vastzitten en in Sydney al lang terug aan het werk moesten zijn.