Om over van alles en nog wat mijn zegje te kunnen doen: vriendschap, studie, koken, planten, reizen, lezen, wandelen, TV, fotograferen, relaties, geschiedenis, Netflix, aardrijkskunde, gezondheid en alles wat er nog op mijn pad komt, maar verwacht zeker geen academische taal.
Ik hoop dat volgers mijn blog kunnen appreciëren en verder hoop ik dat ik nog veel jaren mag bloggen. Alvast bedankt aan iedereen die met mijn verhaal wil meegaan.
Hier staan we dan, gepakt en gezakt, een troep bagage, blije mensen en kruiers die door elkaar wriemelen. De Trans-Mongolian Express staat te wachten. De provodnitsa (onze hulp en toeverlaat) in legeruniform en op belachelijke naaldhakken steekt haar hand uit en zegt: "Tikjet". Dat is meteen het einde van haar Engels.
Ik ben gisteren na de proclamatie met drie vriendinnen tot bij Greta gegaan. Haar moeder had voor de gelegenheid, einde schooljaar, een stapel pannenkoeken gebakken. Het was plezant en nadien hebben we in de zetel een reeks van Netflix opgezet. Dat was zo gaaf dat we tot in de vroege uurtjes gekeken hebben en met z'n allen in de...
Jaarmarkten in de Rupelstreek, elk dorp zijn eigen driedaagse. Dorpsfeesten om "U" tegen te zeggen, niet omdat ze zo select waren, maar omdat iedereen erbij hoorde: rijk of arm, jong van hart en rijk aan dromen, op klompen of zondagse schoenen, dokwerker of winkelier, met wortels in de klei of net gearriveerd. De jaarmarkt was van Jan en Alleman.