181. DE TRAP.

21-11-2026


Er zijn zo van die herinneringen waar ge jaren niet meer aan gedacht hebt. Die zitten ergens in een hoekje tussen je grijze cellen verborgen. En neen, ze gaan nooit weg. Ze blijven wachten en wachten tot ze opgeroepen worden. Ik ben een goede pluizenaar, het wekelijkse TV programma ken ik bijna van buiten. Ik ben geen zapper en als ik de TV opzet dan wil ik direct een programma zien waar ik voor gekozen heb.

Ho, daar zie, Netflix, zendt een nieuwe reeks uit: 'DE TRAP'. Ik had direct zo'n dejà vu van jaren geleden toen ik nog in de middelbare school mijn broek versleet. Want ja, ik kende 'DE TRAP', het was een toneelstuk waar we met de klas naartoe gingen. Ik herinner mij nog dat het stuk niks filosofisch of didactisch was, maar regelmatig schokken door het publiek joeg van de spanning. Ik herinner mij vooral de openspringende deuren en hoe er telkens een andere persoon opdook, tot grote hilariteit van de kijkers. Oei, amai, lieve help, ja lap, die stopwoorden vlogen geregeld door de zaal. En ja, natuurlijk wilde ik die reeks van Netflix zien om nog een keer die herinnering aan een geslaagde schooluitstap te herbeleven.

Het werd niks, want tja, de ene trap is natuurlijk de andere niet. De trap van Netflix leek in niks op de trap uit mijn jeugdjaren. Ik moet hier niet schrijven hoe teleurgesteld ik was. Zelfs het gebouw waarin het toneelstuk gespeeld werd is ondertussen afgebroken. Niks, twee keer niks blijft erover, behalve dan die ene trap ergens tussen mijn grijze cellen. Achteraf vraag ik mij af of die titel ooit letterlijk bedoeld was. In het Engels betekent 'trap' ook een valstrik. Misschien ging het in beide verhalen minder over een trap dan over mensen die ergens in terechtkomen.

In het toneelstuk was het een huis dat u in de val lokte. In de Netflix-reeks is het een mens die een andere mens in de val probeert te krijgen, maar er is niet écht een trap. Voor mij heeft de Netflix-reeks iets teweeggebracht, want juist door die reeks heb ik een oude herinnering teruggevonden en dat is minstens zo plezant.


NB: Oude Huurschouwburg aan de Kipdorpbrug (Antwerpen), jarenlang de thuisbasis van het Jeugdtheater. Door velen beschouwd als een verlies voor het Antwerpse theatererfgoed.

NB: Tijdens mijn zoektocht vond ik ook het BRT-hoorspel 'De Trap' van Andries Poppe. Of dit hetzelfde verhaal is als het toneelstuk uit mijn herinnering, weet ik niet met zekerheid.

Share