161. DE HAMER.

Ge moet thuis eens poedelnaakt voor de spiegel gaan staan. Allez, doe dat eens en wat ziet ge dan? Zit alles op de juiste plaats? Begin van boven naar onder: haardos, ogen, neus en mond, borsten, buik, benen, iets op aan te merken? Neen? Echt? Dan zijt ge volgens mij één van die uitzonderingen die de natuur zijn gang laat gaan en tevreden is met wat hem of haar is gegeven. Jullie zijn contente mensen en zo'n gelukzakken zijn tegenwoordig ver te zoeken.

We worden gedirigeerd door de media, de bladjes en de commerce. Want lieve help, waarom gebruik je onze gezichtscrème met slakkenslijm niet? Ge ziet er na vijftien dagen ineens 10 jaar jonger uit, dat wil toch iedereen? Dat is nog maar het begin. Oei, grijs haar, wallen, scheve neus, liploos en zwarte stoppels op de kin. En dan heb ik het nog niet over buik, borsten, billen en voeten gehad. Oh jee, doe maar al rap uw kleding terug aan. En ik zou zeggen laat het rusten en ga wandelen.

We worden belogen en aangesproken door de commerce die ons verzekert dat als we dit of dat doen, we zo de catwalk kunnen opstappen. Maar wat doe je met een vrouwtje van 1.52 meter of een man van 2.10 meter? Daar kunt ge aan trekken en duwen tot ge blauw ziet, daar is geen lievemoederen aan. Er wordt ons wat aangeboden. Een voorbeeld.

"Ik krijg een menu: neus breken, benen verlengen, buik leegzuigen, borsten vullen, oogkleur veranderen, en de prijs staat erbij. Ik kies en betaal en krijg ook een getrouwheidskaart, tien plus één gratis. Een jaar later weet ik beter. Hamer, hechtingen, blauwe plekken, zwellingen, schrik, slapeloze nachten. Een jaar van pijn die in golven kwam en nooit helemaal wegging. Een jaar waarin ik meer tijd op koude operatietafels lag dan in mijn eigen bed en nu is de erfenis van tante Jeanne op.

Misschien had ik toch beter een wereldreis gemaakt met die centen. Nu hoor ik dat er betere en duurdere chirurgen zijn die wel goed werk leveren want wat ik in de spiegel zie, dat is prutswerk. Spijt, neen ik heb geen spijt, dat levert niks op, maar toen ze met een hamer op mijn gezicht sloegen om mijn neus te breken, heb ik toch efkes gedacht: "Frieda, waar zijt ge in godsnaam aan begonnen".

En het stopt niet. Kijk maar naar Annelies, een échte huisvrouw van Antwerpen. De reeks 'The Real Housewives of Antwerp', een reality-tv reeks op Play Television. Annelies viert daar haar 25ste ingreep met een groots 'Plastic is Fantastic-feest'. Vijfentwintig ingrepen dat is een verbouwing. En intussen zijn er ook Botox bijeenkomsten, een soort Tupperware voor vrouwen, niet met potjes maar met een échte wonder botox dokter.

En ik, ik blijf achter met een lichaam dat niet meer weet hoe het er moest uitzien. Wat een verlies aan tijd, geld en vooral van wat mijn lichaam heeft moeten dragen: de opengetrokken huid, de diepe kneuzingen, de zwellingen, het branden onder mijn huid en de brute klap van een hamer op mijn gezicht.

Extra: Zot zijn doet geen zeer, zeggen ze. Mijn lichaam weet nu beter.