147. HET BLOEMPOTJE.
Het zou heel gemakkelijk zijn om te vertellen dat ik een potje had waarvan ik niet wist waarvoor het werd gebruikt. Maar eerlijk duurt het langst. Ik wist al van jongs af aan perfect waarvoor zo'n wit geëmailleerd potje met ophangoog, tuitje en rubberen slangetje diende. Het hoorde bij de hygiëne van vroeger, toen irrigatiepotten heel gewone gebruiksvoorwerpen waren voor intieme spoelingen en soms ook voor de darmen. Vandaag zie je ze niet meer in de winkelrekken, hoewel er ongetwijfeld mensen zijn die zo'n charmant potje meteen zouden meenemen, dat wil zeggen, als ze wisten waar ze het konden kopen.
Toch vond ik dit exemplaar té mooi en té bijzonder om weg te zetten als een reliek uit een andere tijd. Het had iets charmants, bijna decoratiefs, iets dat riep: 'hang mij op, er past een plantje in mij'. Zo kreeg de medische irrigator in mijn huishouden een nieuw leven: ik hing het aan de muur en zette er planten in. Hokus-pokus-pats, het oude potje begon aan een nieuwe carrière.
Tot de dag kwam waarop ik besloot op te ruimen. Bloemen, planten, potgrond, gieters, sproeiers… het werd me allemaal wat te veel. En toen stond ik daar met dat potje in mijn handen. Weggooien? Dat voelde alsof ik een klein stukje geschiedenis bij het grofvuil zette.
En terwijl ik het vasthield, vroeg ik me af wat het er zelf van zou denken. Waarschijnlijk iets als: 'O neen…, ze gaat me wegdoen. Maar ik kan nog mee, echt waar. Ik kan nog dienen, ik ben nog niet op. Laat me nog even hangen. Gooi mij alsjeblieft niet weg'. En met die gedachte in mijn hoofd kon ik het onmogelijk nog naar het grofvuil brengen.
Neen, ik gooi erfstukken niet zomaar weg. Ik heb het Lambotte Museum in Antwerpen gecontacteerd en tot mijn grote verbazing werd het potje persoonlijk opgehaald en met het nodige respect naar het museum gebracht. Binnenkort krijgt het daar een plaats in de collectie. Ik ben er enorm trots op.
- Museum voor de Geschiedenis van de Gezondheidszorg
- Lambotte Museum – Heilige Geeststraat 21 – Antwerpen
- www.museumgeneeskunde.be
En het mooiste van al? Ik kan het gewoon gaan bezoeken wanneer ik wil. Mijn bloempotje, nu een heus museumstuk. Wie had dat ooit gedacht? ik zeker niet, maar het bloempotje ook niet.
En daarom beste lezers: wees voorzichtig met oude dingen. Ze zijn niet altijd nutteloos. Soms wachten ze gewoon geduldig tot iemand ze opnieuw laat stralen. En voor je het weet, staat jouw 'waardeloos rommeltje' te blinken in een museum.