142. DE ZONDERLING.

Wow, ik ben pas afgestudeerd als reporter en ik heb al een job van formaat om 'U' tegen te zeggen. Mijn eerste curriculum vitae naar de Gazet van Antwerpen is bingo. Ik mag na het weekeinde al beginnen. Ik kan het bijna niet geloven. Het valt hier reuze mee, fijne collega's, een eigen werkplek, PC en telefoon. Dat is allemaal dik in orde. Ik ben toch maar een dikke chansard.

Alles loopt op wieltjes tot mijn telefoon gaat of ik bij de directeur wil komen. Mijn hart bonst uit mijn lijf. Waarom, wat is er mis? Achteraf had ik me niet zoveel zorgen moeten maken. Ik heb mijn eerste opdracht vast, een interview met een zonderling, die elke vraag met een spreekwoord beantwoordt. De directie wil weten hoe dat zit. Ik moet er seffens naartoe want hij zit in Den Engel op de Grote Markt op mij te wachten. Ik ben stik nerveus, zweethanden, bibber, warm/koud, symptomen van elke debutant.

Ik zie hem direct bij 't binnenkomen zitten. Hij zit alleen aan een tafeltje, warrig haar, uitzonderlijk lichtblauwe ogen en de blik van een aristocraat die niet past bij zijn slordige kledij. Ik steek mijn hand uit en vraag:

"Kan ik u iets aanbieden voor we beginnen?"

"Beter iets dan niets." Hij zegt het kordaat, zonder nadenken en to the point. Ik bestel twee bollekes van 't vat en doe mijn notaboekje open.

"Hoe gaat het met u?" vraag ik.

"Het kan niet alle dagen kermis zijn." Hij zegt het droog, zonder enig verschil in toonaard. We heffen ons glas en ik zeg:

"Proost, dat we nog lang mogen genieten."

"Een gegeven paard moet men niet in de bek kijken." Allez, hij meent het nog ook! Ik word langzaamaan kregelig. Waarom in godsnaam stuurt de directeur me voor dit interview? Heb ik dat in mijn vier jaar opleiding dan gemist? Een test? Ja, dat moet het zijn: een test! Ha ha, een verwittigd mens is er twee waard:

"Bent u gelukkig?" vraag ik.

"Het geluk is als een vlinder, wie erachteraan jaagt vindt het niet." Ja, daar heeft hij een punt.

"Verliefd? Verloofd? Getrouwd? Huisje? Tuintje? Boompje?" Ik begin er plezier in te krijgen.

"En met de gebakken peren zitten? Hebt u nog meer van die stomme vragen?" Ik verslik me in een slok bier. Hij wordt het moe. Ik moet iets anders verzinnen.

"Ik vertel alleen broodjeaapverhalen" zeg ik. Zijn mond valt open, zijn ogen vragen.

"Weet u niet wat broodjeaap verhalen zijn? Verhalen voor 't slapengaan" zeg ik vastberaden. Ik voel me sterk en word overmoedig.

"Zal ik een broodjeaap voor u bestellen?" vraag ik.

De zonderling voelt dat het gesprek kantelt en niet langer in zijn voordeel. Met een korte ruk drinkt hij zijn glas leeg, schuift zijn stoel achteruit en verdwijnt zonder groet. Geen 'Salut en de kost', geen kwinkslag, enkel een stomme stilte en een gekrenkte blik.

Weekendkrant van de Gazet van Antwerpen: HUMOR IN DEN ENGEL – Jos Janssens' eerste interview legt de redactie plat. Een beloftevolle carrière wacht op hem. Goed gedaan, Jos.

NOTA: Drie markante interviewmomenten.

• Prinses Diana (1995) Haar BBC‑interview schokte de wereld toen ze zei dat "er drie mensen in dit huwelijk waren."

• Lance Armstrong (2013) Bij Oprah gaf hij voor het eerst toe dat hij jarenlang doping had gebruikt.

• Edward Snowden (2013) In een interview onthulde hij dat de NSA wereldwijd burgers afluisterde.