136. ZEUS.

We rommelen hier op aarde maar wat aan. Mildheid, openheid, verbondenheid, harmonie en mededogen, ze zijn actief geweldwerend. Ze maken oorlog, moord, onderdrukking en haat niet mogelijk. Ze komen samen in één enkele apotheose: Liefde. En dat is nu juist wat we niet hebben. De liefde die we missen, schrijven we op tegeltjes, bejubelen we in liedjes en printen we op onze koffiekopjes. We zetten haar op Instagram, maar niet in ons hart.

Dat heeft Zeus daarboven op zijn troon, hoog op de berg Olympus, omringd door wolken, bliksem en zijn Adelaar, ook gezien. Hij heeft een dikke baard, hij ziet alles, is imposant en heeft rollende spierballen genoeg, maar hij kan niks gebruiken. Hij zit gevangen op zijn eigen troon als een god in quarantaine en kan alleen toekijken wat voor geks er hier beneden gebeurt. Zijn bliksem? Die gebruikt hij nu om zijn eten op te warmen. Zijn fiere Adelaar is woedend, want sinds Hera beslist heeft dat er geen vlees meer mag gegeten worden, mist hij de kick van een duikvlucht op een nietsvermoedende veldmuis. Nu zit hij mokkend te prikken aan een smakeloze portie tofu en quinoa.

Zeus en zijn Adelaar sloten een geheim pact. Buiten de wil van Hera om zouden ze worstjes bakken op de bliksem. En zo gebeurde. En of de worstjes werden gesmaakt, ze waren in ieder geval voor herhaling vatbaar, maar dat was buiten de wil van Hera gerekend. Ze rook het vlees, zag de rook, hoorde het gesis van sappige zonden. Ze kon er niet mee lachen. Beide mannen werden door haar op een dieet gezet van enkel salade en boerenkool.

En nu zit Zeus daar, machtig maar werkloos. Hij kijkt neer op de aarde en balt zijn vuisten. Niet omdat hij wil helpen, neen, hij wil meedoen. Hij wil vechten, liegen, stelen en oorlog voeren zoals wij. Maar hij mag niet van haar. Hera heeft hem aan regels gebonden, geen inmenging, geen chaos, alleen toekijken.

Zeus is jaloers, niet op onze goedheid, maar op onze slechtheid. Hij wil iets te doen hebben. Hij wil zijn ego in de verf zetten, hij wil dictator zijn, respect hebben zonder bemoeienissen van zijn vrouw. Hij wil baas zijn en dat mag niet, van haar.

Misschien ligt daar tussen de wolken de ware macht van Hera. Niet haar kroon maar haar vermogen om te begrenzen, te weerstaan, te zeggen: tot hier en niet verder. Misschien is dit wel de échte emancipatie: geen spierballen, geen gedonder, maar liefde die grenzen stelt.

EXTRA: De oude Grieken geloofden dat Zeus via zijn bliksem boodschappen verstuurde, een mythische voorloper van wifi. En met temperaturen tot 30.000 graden Celsius sloeg zijn 'signaal' zelfs heter in dan de zon.

Quote: De bliksem is van Zeus maar Hera heeft de afstandsbediening.

YouTube: Film - The clash of the Titans.