128. STRAFFE KOFFIE.

Mijn wekker wordt wakker met de snooze knop aan. Hij begint heel stilletjes Chopins 'Für Elise' te zingen maar het duurt niet lang of Elise maakt de hele buurt wakker en dan moet ik ingrijpen. Dat stom ding haalt mij uit een sprookjeswereld. Ik zit net met de knapste man die ik ooit gezien heb op een zeilboot. Hij biedt mij een coupe champagne aan. Er staan kaviaar en oesters klaar. Rondom ons duizenden boeketten rode rozen, hun zoete geur, het zilte van de zee en de zonnecrème, een zwoele droom. We toasten op de liefde, onze blikken verankerd. Hij pronkt met zijn witte tanden en gebruinde tronie. Oh, ik ben zo gelukkig. Ik kan niet gelukkiger zijn…

…en dan stormt Elise binnen met een oorverdovend lawaai dat haar geen eer aandoet. Er zit nu niks anders op dan op te staan, er is geen lievemoederen meer aan. Met slaapogen gooi ik het dekbed open en schud mijn verenkussen op. Een klein veertje kiest het hazenpad. En dan ineens, zonder pardon, staat daar Mevrouw Holle, die aan 't schudden is alsof haar leven ervan afhangt. Ik hoor haar zachtjes: 'Il est cinque heures, Paris s' éveille' zingen. Ha ha, weet die dan niet dat we hier in Antwerpen zijn en dat het half zeven is? Maar haar lied is natuurlijk internationaal en telt voor elke stad en elke werkende mens. Haar moto: werken, werken, werken en beloond worden of luieren, luieren, luieren en afgestraft worden.

Zal ik er maar aan beginnen? Intussen is het al zeven uur en mijn agenda vandaag staat op springen. Douchen, ontbijten, straffe koffie, aankleden, straffe koffie, auto in, omleiding, auto uit, vergadering, straffe koffie, lunch, mails met boterhammen, harde woorden tussen collega's, straffe koffie, woedende klanten, straffe koffie, afwijkende stocks, chagrijnige baas, straffe koffie, auto in, file, auto uit, supermarkt, jengelende kinderen, te weinig kassa's, straffe koffie, auto in, naar huis, een voorgekauwde maaltijd, een waardeloze film, nog juist genoeg energie om een fles rosé te ontkurken en in de zetel te ploffen. Morgen is er een nieuwe dag en Mevrouw Holle kan haar pollekes kussen. Ik ben het perfecte voorbeeld van een uitgewrongen spons.

Elke dag, elke nieuwe dag, elke dag een lied, elke nieuwe dag hetzelfde lied…de volgende morgen, ik weet niet waarom, kwam daar ineens 'De schone slaapster' aanzetten. Vrouw Holle was er niet. Ik denk dat ik een burn-out heb.

YouTube: Jacques Dutronc - Il est cinq heures, Paris s' éveille (live on Casino de Paris 1992).

YouTube: Koffie, koffie lekker bakkie koffie – Rita Corita.

YouTube: Zjef van Uytsel – De zotte morgen.